Mutlu Tombullar

Kaç gün olmuş baktım da yazmayalı, annem ve babamın haftsonu gelmesi beni çok ama çok mutlu etti, blogumu biraz boşladım tabiki.

Haftasonu tüm yemekler anneme aitti, mutfağa bile girmedim diyebilirim arada bu lüksü yaşayabilmek güzel oluyor. Pazar günü Kanyon’ a gittik, Höagen-Dazs (pek doğru yazılış olmadı) dondurmalarının önünde ne zaman gitsem kuyruk, bu sefer ne pahasına ,olursa olsun alacağım dedim, ısrarla sıramı bekledim ve 2 top karamel krokan badem ve vanilya kaptım. Bana göre çok lezzetliydi babama göre tipik alman dondurması tadı idi.
Anneme tekrar çizim yapmaya dönmek istediğimi söyledim çok sevindi, canım menejerim benim hemen açık kapılar araştırmaya başladı.
Çok maymun iştahlı bir insan olmama rağmen, ya da hayatımda birçok keyif alabileceğim işleri denemiş kendime uygun bulmamış da diyebiliriz.( hafifletilmiş olarak, beni rahatlatıyor)
Hayatta iş olarak yapabileceğim ve ömür boyu bıkmayacağım 2 şey olduğuna karar verdim

1) Tatlı yapmak

2) Resim yapmak

İllüstrasyon çalışmaları için ilk adımı dün gece 05:30 da yatarak attım, cupcake ile 02:00 a kadar uğraşmıştım bu daha apır basıyor gibi şimdilik.
Adam olacak çocuk bokundan belli olur derler, biraz öyleymiş ama ben yanlış limanlara yelken açtım bunca yıl.
Annem dedi ki; sen okuma yazma bilmeden Anneannenin İzmir’ de yaşadığı dönemlerde resimli mektup yazardın. Şöyle oluyormuş resimli mektup ; özlemimi 2 tane birbirine sarılmış bebekle ve çöp adama benzeyen basit çizimlerle ona anlatmaya çalışırmışım.

İlk mektuplarımı halen saklıyorlarmış. Aslında sonra düşünmeye başladım, benim resimli mektuplarım çok meşurdur ailede, komik çizimlerimi hep anlatır ve saklarlar.

Ve ben küçüklüğümden beri hep tombulum, hayatımın hiçbir döneminde tığ gibi bir kız olamadım çok denememe aylarca aç kalmama rağmen, en zayıf halim düğün zamanıdır.
Gelinliğin hatırına 58 kiloya düşmüştüm. Şimdi tekrar diyet zamanı çünkü 2 aydır bi hayli kilo almışım ( söyleyemem kaç kilo olduğumu )

Diyet yapmak = bunalım

Bir kuru salatalıkla, bir kase yoğurt veya 2 dilim kepek ekmeği, kibrit kutusu kadar peynirle aylar geçer mi…:((((

Ne zaman rejime girsem ilk haftalarında gördüğüm ve kan ter içinde uyandığım hep aynı rüya vardır.
Şöyle gerçekleşir olay : Ben üzeri jöleli çileklerin pırıl pırıl bana göz kırptığı kremasının mis gibi vanilya koktuğu ( valla kokuyu duyuyorum) bir tarta çatalımı uzatır bir parça ağzıma atarım……O anda aman tanrımmmm rejimdeydim benn neler oluyorr diye birden uyanırım.

Neden hep bunu görüyorum bilmiyorum, benim bilinçaltımda bir pasta takıntım var, burun ameliyatı geçirdiğimde ayılırken dr’dan pasta istemişim tamponları almaya gittiğimizde bana gülerek anlattı, bende aç girdim ameliyata ondandır dedim.

Bu bir sorun galiba bende, kimbilir başka neler anlattım orda.
Kuyruk sokumumdan ameliyat olduğumda ki burun ameiyatından aylar geçti üzerine aynen şöyle olmuş;

Hande Kılıç’ın yakını kim ? ( bunları hatırlamıyorum )

Ozan benim der,

Ayıldığı zaman Pasta alın yakınınıza ayılırken istedi.

Çizimlerime geri dönmeliyim, ANIL’IN bana çizim teknikleri göstericek olması beni çokkk ama çokk sevindirdi.

Çalışma zamanı…

Bu Yazıyı Paylaşın